جايگاه تغيير اقليم در برنامه چهارم توسعه
مقدمه :
موضوع تغيير اقليم و اثرات احتمالي آن بر روي بخشهاي مختلف اقتصادي و اجتماعي بعنوان يكي از چالشهاي فن آوري بشر مطرح مي باشد . به طوري كه سازمانهاي بين المللي مختلفي همچون UNFCC (چهارچوب كنوانسيون تغيير اقليم سازمان ملل متحد ) پروتكل كيوتو ، هيئت بين الدولي تغيير اقليم ( IPCC) جهت بررسي اين موضوع تشكيل گرديده است .
سازمان هواشناسي كشور به عنوان متولي امر تغيير اقليم در كشور همواره تحولات مربوط به تغيير اقليم را در قالب سازمانهاي بين المللي بدقت زير نظر داشته و بدليل برخورداري از امتياز معاونت اولي سازمان هواشناسي جهاني مي تواند در تصميم گيريهاي مربوطه تأثير گذار باشد به نحوي كه منافع جمهوري اسلامي ايران همواره مورد توجه قرار گيرد .
به دليل رويكردهاي جهاني برنامه چهارم توسعه و نيز بين المللي بودن مسئله تغيير اقليم و منافع ملي اين موضوع از اهميت خاصي در برنامه برخوردار مي باشد . فلذا تبيين جايگاه تغيير اقليم با محوريت سازمان هواشناسي كشور امري روشن و بديهي مي باشد .
رويكردهاي برنامه چهارم در مقوله تغيير اقليم :
توجه به امر تغيير اقليم در برنامه چهارم توسعه با رويكردهاي زير صورت خواهد گرفت :
الف) تغيير اقليم و كشاورزي :
با توجه به وجود عدم قطعيت و ترديدهايي در چگونگي و ميزان اثرات احتمالي تغيير اقليم در كشاورزي ، سازمان هواشناسي كشور با بررسي و مطالعه دقيق و استفاده از مدلهاي چرخش عمومي جو (GCM) ، تغييرات كمي و كيفي تغييرات اقليمي و اثرات آن در عملكرد محصولات كشاورزي با همكاري وزارت جهاد كشاورزي تعيين خواهد نمود . در اين بخش مناطقي كه متحمل خسارت و كاهش عملكرد محصول و نيز مناطقي كه افزايش عملكرد محصولات را به دليل تغييرات اقليم خواهند داشت ، مشخص خواهد شد .
ب)تغيير اقليم و توليد نفت :
كشورهاي توليد كننده نفت همواره از سوي كشورهاي پيشرفته جهان به عنوان عوامل مؤثر در تغيير اقليم معرفي مي شوند ، در صورتيكه صنايع موجود در كشورهاي پيشرفته به مراتب نقش بيشتري در تغيير اقليم دارند .
حضور جمهوري اسلامي ايران به عنوان يكي از كشورهاي توليد كننده نفت و عضو اوپك در سازمانهاي بين المللي و ارائه نقطه نظرات در اين خصوص از اهميت بالايي برخوردار است . در اين زمينه نيز سازمان هواشناسي كشور از درجه اهميت بالايي برخوردار مي باشد .