به طور متوسط میزان ذوب یخ‌های گرینلند در هر سال نزدیک به 22 گیگاتن افزایش پیدا می‌کند. این در حالی است که هر سال نزدیک به 14.5 گیگاتن نیز به حجم یخ‌های ذوب شده در قطب جنوب اضافه می‌شود. اگر این افزایش به همین شکل ادامه پیدا کند، تا سال 2050 آب حاصل از ذوب شدن دو قاره، به تنهایی اندازه متوسط سطح آب دریاهای جهان را 15 سانتی‌متر اضافه خواهد کرد.

این در حالی است که دانشمندان پیش‌بینی می‌کنند در اثر ذوب یخچال‌های دائمی کوهستانی و انبساط گرمایی آب دریاها نیز، به همین اندازه به سطح آب دریاها اضافه شود.

اریک ریگتون از آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا، جی.پی.ال در این باره گفت: «افزایش سطح آب دریاها بر اثر ذوب یخ‌های قطبی موضوع عجیبی نیست. میزان یخ‌های ذخیره شده در این مناطق از یخچال‌های کوهستانی بیش‌تر است و به همین دلیل ذوب یخ‌های قطبی دلیل اصلی بالا آمدن سطح آب دریاها خواهد بود.»

با افزایش سرعت ذوب یخ‌های قطبی تا سال 2100، دانشمندان تخمین می‌زنند این یخ‌ها به تنهایی نزدیک به 56 سانتی‌متر به سطح آب دریاها اضافه کنند. این در حالی است که IPCC در سال 2007 حداکثر افزایش سطح آب دریاها را با درنظر گرفتن تمام فاکتورها حداکثر 59 سانتی‌متر تخمین زده بود.

از سال 2007 تا کنون چند گروه تحقیقاتی دیگر نیز سعی کردند با متدهای مختلفی میزان این افزایش را تخمین بزنند. بر اساس تحقیقاتی آن‌ها افزایش سطح آب به میزان بین یک تا 2 متر نیز محتمل است. این تغییرات می‌تواند عواقب بسیار وخیمی برای کشورهای جزیره‌ای و کشورهایی مانند بنگلادش که خط ساحلی طولانی و کم‌ارتفاعی دارند به همراه داشته باشد.

در تحقیقات جدید دو روش مختلف با هم ترکیب شده و مورد استفاده قرار گرفتند. در یکی از این روش‌ها میزان یخ‌های تولید شده و ذوب شده با اطلاعات به دست آمده از چند نوع مختلف از ماهواره‌ها محاسبه شده و در این بین ضخامت این یخ‌ها و سرعت حرکت یخچال‌ها نیز به دقت منظور شده است.

دومین مجموعه اطلاعاتی حاصل پروژه Grace ناساست که از یک جفت ماهواره برای اندازه‌گیری تغییرات نیروی گرانشی زمین استفاده می‌شود. از دست رفتن یخ‌های قطبی باعث ایجاد تغییرات بسیار جزئی در شتاب گرانشی سطح زمین می‌شود.

منبع: خبرآنلاين